this thingy...grrrrrr

...hirap magtrabaho kapag may iniisip ka...even if I try to forget this thingy in my mind mas lalo ako naiinis...i feel that it was so unfair....before this thingy the last thing i remember for that day was a sweet voice saying "Thank you" then I secretly wished that night would never end...but now when I remember that day nalulungkot na lang ako 'coz pakiramdam ko nangyari lang iyon dahil sa simpleng pangangailangan lamang...

...pakiramdam ko mas matatanggap ko na lang kung dineratsa ako at hindi na lang iyon nangyari p!#$#%$na ang tanga-tanga ko...naiinis lang ako sa sarili ko umaasa ako sa isang bagay na alam kong suntok sa buwan...grrrrr

...I hate this thingy....grrrrr

bakit ko pa kasi nakita yun...

buhay nga naman...my life is getting complicated right now...i will not deny that it is my fault why it is like this...i could not blame other people for my situation...

...some questions linger on my mind when I contemplate on my situation...am i doing the right thing...is it right to feel jealous even though I know it is not right...

...haaay ok lang ba na magselos sa isang sitwasyon na alam mo naman na hindi dapat...haaaay buhay...

It's been too long...

haaay buhay...ang tagal na pala since nagpost ako dito...and dami nang nangyari sa buhay ko since 2005...tulad ngayun iba na work ko hindi na me nagtra-trabaho bilang isang QA sa ci-tech...isa na me senior consultant for ARC sa makati...nu pa ba? may gf na rin me ulit ngayun...we have been together for three years na...

Flight Plan

well, well, well eto just arrived in Tokyo West 21 (dormitory)...ang sarap ng weather dito...ang lamig lamig...buti na lang wala masyadong traffic sa expressway kaya maaga rin nakadating sa dorm...around 5:30 pm pa lang ata nasa dorm na ako...kakapagod ng kaunti yung byahe pero ok lang sulit naman...kakainis nga eh walang movie na pinalabas dun sa plane...tulog na lang tuloy ako...hehehe...ngaun tuloy ndi pa ako inaantok...kakatawa wen the airport bus arrived at our destination....cyempre babaan na para kunin yung luggage tapos mayroon ba namang lalake na lumapit sa akin at nagtanong kung ako ba daw si Uchiyama....duh...napagkamalan akong hapon at mukha pa daw akong university student...kakatawa...well talagang ganon...tapos nung nasa airport pa lang ako nilagay ako sa priority lane...cguro tataka yung naglagay sa akin dun kung bakit Philippine passport hawak ko eh hapon naman ako sa paningin nya...hehehe...

gcing pa rin ako

02:18 AM

...may mga bagay na nakasanayan ka nang gawin at mahirap iwanan...tulad na lamang ng mga taong napalapit na sa iyo...alam ko this may sound strange k'se hindi naman me ganito talaga...yet siguro may mga nakaka-relate din na mga tao sa akin...i know hindi pa naman ganon katagal yung pinagsamahan namin pero in those few times na nagkausap, nagkasama, nagkasabay kumain, sabay umuwi, sabay tumawa, sabay nalungkot at sabay nag-isip i could truly say na i would truly miss those times...i just hope na i would be given another chance to do those things ulit...hopefully someday i will, maybe with a different person but i wish with the same person that i have learned to know the past few weeks...

Bat ba gcing pa ako

2:06 AM

gising pa rin ako...hindi ako makatulog...hindi ko alam kung excited lang ako sa trip ko sa ibang bansa o ayaw ko lang matulog k'se ilang oras na lang ay aalis na ko at marami akong maiiwan dito sa pinas...siguro nga kapag may mga bagay sa buhay nga mahirap bitawan mahirap isipan na malalayo ka sa mga bagay na iyon...(to be continued)

Bakit kaya ganon...

well...what has happened...we were very happy before...lagi kaming nag-uusap...we always have fun pag magkasama k'me...ewan ko ba wat happened...bigla na lang nawala yun...and now ndi ko na alam kung ano gagawin ko...waaaaaaaaaaaaaah

kauna-unahang BLOG

WOW...ngaun lang ulit ako mag-gaganito...ndi na ako sanay magsulat ng mga bagay-bagay tungkol sa buhay ko...eto huling isa't kalahating araw ko na sa Pinas...tapos aalis na ako...babalik rin naman ako pagkatapos ng ilang buwan...